projekt Offline
Całoroczna grupa dla dziewczyn z klas 7 i 8 (13 – 15 lat)
Są nastolatki, które mają w telefonie dwieście kontaktów i nie mają z kim wyjść w sobotę. Znają wszystkie zasady internetu i gubią się na szkolnym korytarzu. Chciałyby mieć przyjaciółkę, tylko nie wiedzą, od czego zacząć — a każda próba kosztuje tyle stresu, że prościej jest wrócić do domu, zamknąć drzwi i włączyć ekran.
Projekt Offline jest dla nich.
To grupa, która spotyka się przez cały rok szkolny, w każdą środę, i uczy się rzeczy z pozoru banalnych: jak zagadać, jak wejść w rozmowę, która już trwa, jak podtrzymać znajomość przez kolejne tygodnie, jak zareagować, kiedy ktoś nas wyklucza, i jak przetrwać niezręczną ciszę bez sięgania po telefon. Dla wielu dorosłych to oczywistości. Dla dziewczyny z lękiem społecznym to zestaw umiejętności, których nikt jej nigdy nie pokazał, bo wszyscy zakładali, że przyjdą same.
Nie pracujemy przeciwko technologii. Pracujemy nad tym, żeby telefon przestał być jedynym miejscem, w którym Twoja córka czuje się bezpiecznie.
Dla kogo jest ta grupa
Zapraszamy dziewczęta z klas 7 i 8, które:
- chciałyby mieć bliższe koleżanki, ale nie wiedzą, jak je zdobyć
- milkną w grupie, choć w domu potrafią mówić godzinami
- nie mają w klasie nikogo, kogo nazwałyby koleżanką — albo straciły dawne znajomości i nie umieją zbudować nowych
- doświadczają wykluczania, obgadywania, ignorowania
- spędzają online więcej czasu, niż same by chciały
Do tego dochodzi coś, co widzimy w gabinecie regularnie: ból brzucha w niedzielę wieczorem, mdłości przed wycieczką klasową, prośby o zwolnienie z WF-u akurat wtedy, kiedy dobiera się drużyny. Ciało mówi to, czego nastolatka jeszcze nie umie nazwać.
A co ze spektrum autyzmu?
Dziewczyny z rozpoznaniem zespołu Aspergera lub spektrum mogą uczestniczyć w grupie, jeśli chodzą do klasy ogólnodostępnej i chcą pracować nad relacjami. Przyjmujemy do jednej grupy najwyżej dwie takie uczestniczki — przy większej liczbie grupa naturalnie zmienia charakter i przestaje odpowiadać na potrzeby pozostałych dziewczyn. O tym, czy to dobre miejsce dla konkretnej nastolatki, decydujemy zawsze po rozmowie, nigdy na podstawie samej diagnozy.
Kiedy proponujemy coś innego
Wolimy powiedzieć to od razu, niż po dwóch miesiącach. Grupa nie jest właściwym miejscem dla nastolatki, która:
- jest w ostrym kryzysie, samookalecza się albo ma myśli samobójcze — wtedy potrzebna jest najpierw pomoc indywidualna i konsultacja psychiatryczna
- sama zachowuje się wobec rówieśników przemocowo
- przychodzi wyłącznie dlatego, że rodzice ją przysyłają, i nie zgadza się na udział
Jeśli po rozmowie kwalifikacyjnej uznamy, że grupa nie jest dobrą odpowiedzią, powiemy to wprost i podpowiemy, gdzie szukać dalej. Taka rozmowa też ma sens.
Jak dołączyć
1. Kontakt. Dzwonią Państwo albo piszą i w kilku zdaniach opisują sytuację córki.
2. Rozmowa kwalifikacyjna. Około 50 minut: część z rodzicem, część z nastolatką. Sprawdzamy, czy grupa jest dla niej dobrym miejscem, i odpowiadamy na jej pytania — bo ona zwykle ma ich więcej niż Państwo.
3. Skład grupy. Dobieramy go świadomie: pod kątem wieku, poziomu wycofania i tego, żeby dziewczyny mogły się nawzajem wspierać, a nie rywalizować. Dlatego nie decyduje wyłącznie kolejność zgłoszeń.
4. Umowa i start. Podpisujemy umowę na semestr, ustalamy płatności i widzimy się 23 września.
Zasady, na których nam zależy
Poufność. To, co dziewczyny mówią na grupie, zostaje w grupie. Rodzice dostają informację o kierunku pracy i postępach, nie relację z wypowiedzi córki. Wyjątkiem są sytuacje zagrożenia zdrowia lub życia. Uczciwie mówimy też dziewczynom, że poufności między nimi nie jesteśmy w stanie wyegzekwować — każda decyduje sama, ile o sobie opowiada.
Nikt nie musi mówić. Milczenie w pierwszych tygodniach jest w tej grupie normalne i przewidziane w programie.
Telefony. Na czas spotkania zostają w pudełku przy wejściu. Tę zasadę dziewczyny ustalają razem z nami na pierwszym spotkaniu — nie dostają jej gotowej.
Obecność. Prosimy o traktowanie środy jak zajęć obowiązkowych. Nieobecności nie odliczamy, bo miejsce w grupie jest zarezerwowane na cały semestr, a każde puste krzesło jest odczuwalne dla pozostałych.
Kontakt między spotkaniami. Zachęcamy dziewczyny, żeby kontaktowały się ze sobą także poza grupą — to jeden z celów całego projektu. Zasady ustalamy wspólnie i omawiamy je również z rodzicami.
Zapisy
Grupę prowadzą dwie terapeutki. Jedna pilnuje procesu, druga obserwuje drugi plan: kto się wycofał, kto zamilkł, kto właśnie po raz pierwszy podniósł wzrok. W pracy z dziewczynami wycofanymi to nie jest komfort dla nas — to jedyny sposób, żeby najcichsza uczestniczka nie przesiedziała całego roku w kącie.
Jeśli nie mają Państwo pewności, czy to grupa dla Państwa córki — proszę zadzwonić. Rozmowa do niczego nie zobowiązuje. Zdarza się, że kończy się propozycją zupełnie innej formy pomocy.
Organizacja
| Dla kogo | dziewczęta z klas 7 i 8 szkoły podstawowej |
| Kiedy | środy, godz. 16:00 – 17:30 |
| Start | 23 września 2026 |
| Czas trwania | cały rok szkolny, około 32 spotkania |
| Liczba osób | maksymalnie 8 uczestniczek, grupa zamknięta |
| Prowadzące | Magdalena Jakubowska i Aleksandra Hajduk |
| Miejsce | Umyslove, ul. Urbanistów 2/5, Grodzisk Mazowiecki |
| Koszt | 160 zł za spotkanie |
| Rozmowa kwalifikacyjna | 200 zł, jednorazowo |
W cenie: cotygodniowe spotkania, dwie indywidualne informacje zwrotne o postępach córki oraz materiały dla uczestniczek.
Zapisujemy się na semestr, nie na pojedyncze zajęcia. W styczniu robimy wspólne podsumowanie pierwszego półrocza i potwierdzamy udział w drugim.